مطلبی تاثر برانگیز که همه باید بخوانند

 

 

تنفر خانم بازیگر از اراکی بودنش !؟

 

 


بهاره رهنما كه یکی از بازیگران سینما و تلویزیون و همسر پیمان قاسمخانی یكی از طنز نویسان مشهور ایران است در سال 13۵2 در هزاوه اراک بدنیا آمده و با وجود اینكه مادرش خانم پروین قائم مقامی در سریال ساختمان پزشكان اراكی بودن خود را با افتخار مطرح نموده بود اما وی از اراكی بودن خود بیزار است.
ایشان که با دخترش "پریا" میهمان جشنواره تابستانی کیش بودند روز چهارشنبه 2۵ مرداد 1391 در این برنامه شبانه که حضور یافت و از آنجائیكه بخشهایی از این برنامه در شبکه 3 سیما پخش می شود درباره نقش نازنین در سریال خداحافظ بچه صحبت نمود، سپس امیر جوشقانی مجری برنامه از او پرسید که بیشتر از زندگی اش توضیح دهد و اصالتا متولد کجا هستند؟ اما ایشان از پیش آماده بود كه در قبال این پرسش حتی اگردر برابر بیش از 2 هزار نفر تماشاگر ، دوربین های خبر ساز و رسانه های گوناگون باشد در اظهار نظری تاسف بار بگوید: "بنده از محل تولد خودم بسیار متنفر هستم و اصلا آنجا را دوست ندارم ولی ای کاش شیرازی بودم و دوست دارم شیرازی باشم." مجری که بسیار تعجب کرده بود پرسید: مگر آنجایی که بدنیا آمدیده اید کجاست؟که پاسخ گرفت، متاسفانه بنده اراکی هستم و در اراک بدنیا آمده ام اما علاقه ایی به آنجا ندارم.
بنده که انگار سطلی از آب یخ را روی سرم ریخته بودند روی صندلی بهت زده شدم و به خودم امیدواری دادم شاید این یک اظهار نظر شخصی است اما با کمی تامل بیشتر این سوال برایم پیش آمد که آیا یک هنرمند در این سطح اجازه دارد اینگونه نظر شخصی درباره زادگاهش بدهد و اگر چنین دیدگاهی درباره منطقه دیگری از ایران عزیز بیان شود اهالی آن منطقه چه واکنشی نشان می دهند و آیا چنین نظراتی را تحمل می کنند، که باز به خودم گفتم شاید ما اراکی ها بسیار مدرن و متمدن هستیم و تحمل بالایی داریم و از تعصب کورکورانه پرهیز می کنیم و نسبت به چیزی که چندان اهمیتی هم ندارد وقت گرانبهای خویش را تلف نمی نمائیم اما باز دلم آرام نگرفت و دلم برای شهرم می سوخت كه همواره مظلوم بوده است .

صدای تشویق شیرازی های سالن رگ میهن پرستانه ام را بیشتر به درد می آورد كه اگر مهم نیست پس چرا اینها اینچنین تشویقش می كنند و آیا براستی تفاوت هم همین نیست كه برخی استانها از میراث فرهنگی و هنری خود دفاع می كنند و برای ما اهمیتی ندادند.

مــا چقدر از اراكی بــودنمان خرسندیم و بــه آن می بالیم؟ جامعه شناسان درتحلیل هویت اجتماعی، فرهنگی برای قوم مداری هم معایب را می بینند و هم محاسن و آثار مثبت آنرا در نظر می گیرند یعنی اگر تعصب نابخردانه، بیهوده و بی ثمر است عشق به زادگاه می تواند وحدت، همبستگی و سطح بالایی از مشارکت اجتماعی را برای منطقه به ارمغان آورد پس بی تفاوتی هم آثار مخرب فراوانی دارد و شاید همین بنده خدا هم بخاطر همین بی تفاوتی ما اراكی ها از اراک بیزار شده است و چه بسا ریشه بسیاری از مشکلات ما اراکی ها نیز همین نداشتن تعصب نسبت به شهرمان باشد چرا که اگر در این شهر مانند اصفهان افراد متعصبی زندگی می کردند مسئولان و مدیران بومی در خدمت آن بودند و اگر مردم نسبت به سرنوشت خودشان و شهرشان بی تفاوت نبودند به این راحتی شاهد دزدی و کم کاری وبی احترامی به مردم از سوی افرادی که می بایست خادم مردم باشند نبودیم. نه تنها این همشهری که سایر همشهری های اراکی نیز چندان تعصبی به اراک نداشته و ندارند و لذا وضعیت فعلی اراک مقصری جز خود ما اراكی ها ندارد باید به خودمان بیائیم و با اعتراض به خود و نقد درونی این مهم را تحلیل كنیم تاكی باید اراک مان این چنین مظلوم بماند. چرا باید كسی نباشد تا بطور جدی برای کاهش آلودگی هوای اراک کاری کند تا منفعت طلبی برخی از سرمایه پرستان جان عزیزان اراکی را به خطر اندازد.

آیا به آمار بالای مرگ ناشی از سرطان توجه كرده اید علت اینهمه بیماری چیست؟ چرا برای معالجه بیماران اراكی باید به تهران برویم آیا وضعیت بهداشتی و درمانی این استان درست است چرا بیمارستان ولیعصر(عج) اراک که خیلی وقت پیش باید آماده می شد هنوز .......... كارت سلامت بیمه چه شد؟ اگر درباره شهرمان تعصب داشتیم نباید هنگامیكه از استانی دیگر برایمان میهمان می آید از وضعیت مراكز تفریحی ، راهها ، ترافیک ، مراكز خرید و پاساژ ها ، سینما ، مبلمان و چیدمان شهری و اصول شهرسازی و وجود بافت های فرسوده و.... خجالت بكشیم . اینگونه است که جاده های اراک به فرمهین ، خمین ، کمیجان و به طور کلی به سایر شهرستان های استان وسایر استان ها به نحوی غم انگیز هستند که مورد تمسخر دیگران قرار می گیریم.

کلان شهر شدن اراک چه شد؟ در حوزه ورزش چه افتخاراتی كسب كرده ایم و به چه موفقیت هایی دست یافته ایم؟ بله وقتی به شهرمان عشق نورزیم قطب دوم صنعت ایران بودن مان هم برایمان کاری نمی کند وهمچنان با آمار بالای بیکاری روبرو خواهیم بود و از این رتبه نیز سقوط کرده و بر نرخ بیكاری و اعتیاد و سرقت و طلاق و... افزوده می گردد. چرا که بسیاری از کارخانه ها در حال انحلال هستند ومدیرانی که دلشان برای مردم نمی سوزد در سال تولید ملی رو به واردات می آورند و تولید را فلج می کنند.

این صنعت هم به کار اراک نمی آید و فقط آلودگی هوا و صوت و تصویر برایمان به ارمغان می آورد. بله عزیزان اگر به اراکی بودن خویش افتخار نمی کنیم از آن متنفر هم نباشیم تا شاید بتوانیم این فرهنگ بی تفاوتی را كه مصداقش به ضرب المثل ذیل تبدیل شده تغییر دهیم. دو نفر اراکی دنیا را فتح می کنند اگر بتوانند با نفر سوم به توافق برسند...

محمد اشجاری......وقایع استان


 

این مطلب ورزشی نبود که در این سایت درج شد اما به دلیل تعصبمان زدیم و چون به اصالتمان توهین شده خواستیم اینجا هم درج شود و همه بخوانند و بدانند که چه مظلوم واقع شده ایم